ತಂಬ್ಳಿ

           ಮಹಾರೋಗ,   ಮಹಾ ಮಳೆ,   ಮಹಾಯುದ್ಧ ಗಳ   ಭಯಭೀತ   ಕ್ಷಣಗಳೇ   ಇಡಿಕಿರಿದು   ತುಂಬಿದ   ೨೦೨೦ ನೇ   ಇಸವಿ,   ಜಗತ್ತಿನ   ಮಾನವೇತಿಹಾಸದ   ಅದ್ಭುತ   ಅಧ್ಯಾಯವಾಗಿ   ರೂಪುಗೊಂಡಿದ್ದು,   ಅವಿಸ್ಮರಣೀಯ.   ಆಧುನಿಕ   ಬದುಕು,   ವಿಜ್ಞಾನ   ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ   ದತ್ತು   ಮಗನಾಗಿ,   ಹಣ   ಅಧಿಕಾರ   ವೈಭೋಗಗಳ   ಆಡುಂಬೋಲವಾಗಿ,   ಅಹಮಿಕೆಯ   ತುತ್ತತುದಿಗೇರಿ   ಕುಳಿತಿದ್ದಾಗ,   ಒಮ್ಮೆಲೇ   ಕೋವಿಡ್‌   ಎಂಬ   ಮಹಾಶಿಕ್ಷಕ    ಮನುಷ್ಯನನ್ನ    ಮತ್ತೆ   ಮುಟ್ಟಿನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವ,   ತನ್ನ   ವಾಸ್ತವ,   ತನ್ನ   ಮಿತಿ, ಗಳನ್ನು   ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ   ಅವಲೋಕಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ    ಸಂದರ್ಭಕ್ಕೆ   ಈಡುಮಾಡಿದ್ದು,   ನಿಜಕ್ಕೂ   ಕುತೂಹಲಕಾರೀ   ಬೆಳವಣಿಗೆ.      ಅದೆಷ್ಟು   ಆಪ್ತರಾಗಿರಲಿ,   ಎದುರು   ಬಂದರೆ   ಸಾವೇ ಎದುರುಬಂದಂತೇ   ಭಾಸವಾಗುವ   ಭಯಾನಕ   ಪರಿಸ್ಥಿತಿ   ಎದುರಾದಾಗ,   ಮಾನವ ಸಂಬಂಧಗ...

         ಪೌರ್ಣಿಮೆಯ   ಸ್ನೇಹಿತರೇ.    ಈ   ಕಾವ್ಯಕುಟಿಗೆ   ಸ್ವಾಗತ. ಸುಸ್ವಾಗತ.                    ನಾನು   ಸುಬ್ರಾಯ   ಮತ್ತೀಹಳ್ಳಿ. ಕವಿತೆಯಂದರೇನು   ಎಂದು   ನೀವು   ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರೆ   ಏನಲ್ಲ … ?   ಎಂದು   ಉತ್ತರಿಸಬೇಕಾದೀತು.   ಕವಿತೆಯಿಂದ   ಏನಾಗುತ್ತದೆ … ? ಎಂಬ   ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ    ಏನಾಗಬೇಕಿತ್ತು..? ಎಂಬ   ಪ್ರಶ್ನೆಯಿಂದಲೇ   ಉತ್ತರಿಸ ಬೇಕಾದೀತು.   ಎಂದು   ಗೌರೀಶ ಕೈಕಿಣಿಯವರು   ಕಾವ್ಯದ   ಬಗೆಗೆ   ಉದ್ಗರಿಸಿದ್ದರು.   ಹೌದು. ಕಾವ್ಯ ಪ್ರೇಮ ಮತ್ತು   ದೇವರು, ಎಲ್ಲವೂ   ಒಂದೇ.   ಎಲ್ಲರೂ ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ   ಯಾರಿಗೂ   ಅರ್ಥವೇ   ಆಗಿಲ್ಲ.   ಏಕೆಂದರೆ   ಅದು ಅಮೂರ್ತ. ಆದರೂ   ಕವಿಭಾವದಿಂದ   ಹೊರಹೊಮ್ಮಿ,   ಸಹೃದಯನ   ಮನದಲ್ಲಿ, ಭಾವಚಿಲುಮೆಯನ್ನು   ಚಿಮ್ಮಿಸುವ   ಮೃದುವಾದ ಒರತೆ. ಕವಿತೆ.       ನಿಜವಾದ   ಕಾವ್ಯ   ಕಾಡಬೇಕು. ಸುಖವಾದ ನ...

                      ಕವಿತೆ   ಮನುಷ್ಯನ   ಆತ್ಮದ   ಮಾತು,   ಎಂಬ   ನಾಣ್ಣುಡಿಯಿದೆ.    ಕವಿತೆ   ಬರಿ   ಮಾತಲ್ಲ.   ಅಂತರಂಗದ   ಗಾಢ   ಅನುಭವಗಳ   ಮಾತೆ.   ಮನಸ್ಸಿನಾಳದ   ಸಂವೇದನೆ   ಬನಿಗೊಂಡು   ಹರಳುಗಟ್ಟಿ,   ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಗೊಂಡ   ಸುಂದರ   ಉದ್ಗಾರ   ಅದು.   ಮಾನವನ   ಅನುಭವಗಳು,   ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ   ಕಾದು   ಕುದಿದು   ಪಾಕಗೊಂಡು   ಹೊರಹೊಮ್ಮುವ   ತಾತ್ವಿಕ   ನುಡಿಗಟ್ಟುಗಳು   ಅವು.   ನಮ್ಮೊಳಗಿನ   ಭಾವಗಳು   ಅಕ್ಷರದಲ್ಲಿ   ಜೀವಪಡೆಯುವುದು   ಅಂದರೆ   ಅದೊಂದು   ಪ್ರಸವವೇ   ಆದಹಾಗೆ.   ಅನುಭವಗಳು   ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿಯೇ   ಭ್ರೂಣಗೊಂಡು,   ನಿರ್ದಿಷ್ಟ   ರೂಪಪಡೆದು,   ತಕ್ಕಕಾಲದಲ್ಲಿ   ಅಕ್ಷರದ   ಶರೀರ ಪಡೆದು   ಜನಿಸುತ್ತದೆ.    ಅಕ್ಷರವೇ   ಕಾವ್ಯವಾಗುತ್ತದೆಯೇ ?   ಇಲ್ಲ.   ಅದು   ಕೇವಲ   ಶರೀರಮಾತ್ರ.   ಕಾವ್ಯಕ್ಕೆ   ಸಂವಹನೆ...

            ಒಬ್ಬ ನಾನೆಂದು   ನೀನೆಂತು ತಿಳಿಯುವೆ   ಜಗದಿ /   ನೂರ್ವರಣಗಿಹರು   ನಿನ್ನಾತ್ಮ ಕೋಶದಲಿ //          ಪೂರ್ವಿಕರು ,ಜೊತೆಯವರು, ಬಂಧು ಸಖ ಶತ್ರುಗಳು / ಸರ್ವರಿಂ   ನಿನ್ನಗುಣ... ಮಂಕುತಿಮ್ಮ.//          ದಾರಿಹೋಕ   ಯುವಕನೊಬ್ಬನಿಗೆ   ಭಾರೀ   ಬಾಯಾರಿಕೆಯಾಯಿತು.   ದಾರಿಯ   ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿರುವ   ತಿಳಿನೀರ   ಕೆರೆಗಿಳಿದು   ಬೊಗಸೆತುಂಬ   ನೀರು   ಮೊಗೆದು ಕುಡಿಯತೊಡಗಿದ. ಬೊಗಸೆಯೆತ್ತಿ   ನೀರನ್ನೀಂಟುವಾಗ,   ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಅಚ್ಚರಿಯೊಂದನ್ನು   ಕಂಡ,   ಆತನ ತಲೆಯ ಮೇಲಿಂದ, ಅಗಲ ರೆಕ್ಕೆ ಹರಡಿ, ಹಾರಾಡುತ್ತಿರುವ, ಅಪರೂಪದ ವಿನ್ಯಾಸದ, ಅನುಪಮ ಸೌಂದರ್ಯದ   ಪಕ್ಷಿಯೊಂದನ್ನು ಕಂಡು   ರೋಮಾಂಚನ ಗೊಂಡ.   ಕೆಂಪು ಕೊಕ್ಕು, ಚಿನ್ನದ ಗರಿ,   ಮೆಲ್ಲನೇ   ಹಾರುವ   ಪರಿ   ಯುವಕನನ್ನು   ಇನ್ನಿಲ್ಲದಂತೇ   ಆಕರ್ಷಿಸಿತು.   ತಲೆಯೆತ್ತಿ   ನೋಡಿದಾಗ,   ಪೂರ್ವದ ದಿಕ್ಕಿಗೆ   ಹಾರುತ್ತ   ಹಾರುತ್ತ   ಮರೆಯಾಯಿತು.    ಕೇವಲ   ನೀರಮೇಲೆ ...